خیلی جالبه اولین برخورد شما در اولین روز دانشگاهی شما , وقتی وارد کلاس می شید , استادی باشه که...

یه کم فیلم رو برمی گردونیم...

صبح دوشنبه اولین روز دانشجو بودن من بود! متاسفانه هنوز راه های میانبر به دانشگاه رو نمی شناختم برای همین تنبیه روز اول من , نزدیک به 2 کیلومتر پیاده روی تا دم در کلاس بود! حالا پیاده روی که بد نیست , ولی وقتی غوغا می شه که این 2 کیلومتر کلا سربالایی باشه! امیدوارم درکم کنید که چه کشیدم و چه می کشم و چه خواهم کشید! به دانشکده فنی مهندسی 1 رسیدم بالاخره. هوووووف! وارد کلاس شدم. جای تعجب بود که کلاس خالی و یه من خاک نشسته بود رو صندلی ها ! یه بنده خدایی اومد که چیه چی کار داری گفتم من کلاس دارم ساعت 8 ! کوشن پس اینا ! گفت بده برگ رو ببینم. هه بابا کلاست فنی مهندسی 2 برگزار می شه نه یک . کی می ره این همه راه رو ! ولی خلاصه رفتیم اینهمه رو! 2 کلومتر سربالایی با شیبی 2 برابر شیب قبلی رو پیمودیم. هووووف! جون به لب شدیم ولی بالاخره نمردیم و رسیدیم! در کلاس رو باز کردم. خیلی جالبه اولین برخورد شما در اولین روز دانشگاهی شما , وقتی وارد کلاس می شید استادی باشه که شلوار کردی پاش باشه! نمی دونم چطور که تا آخر ردیف جلو نشستم و خودم رو کنترل کردم که نخندم ولی یواش یواش آدم با شرایط ( حتی به این سختی!) هم وفق می کنه. نتونستم زیاد به عقب برگردم و کلاس رو یه اسکن داشته باشیم و موکول کردیم برای زمانی دگر! کلاس کلاس ریاضی عمومی بود و خدا رو شکر تنها این استادی بود که ( به قول خود کردها ! ) انقدر اصیل مانده بود. کلاس بعدی هم که اول بسم الله تربیت بدنی بود پیچانیده شد. تقریبا بعد کلاس که با بچه ها گپ می زدیم , همه جوره داشتیم. از آملی و رشتی و تالشی بگیر تا ترک تبریز و میانه و این کمربند ادامه داشت تا بجنورد خراسون!

یه کم باز به خودمون امیدوار شدیم که تنها ما فلک زده نیستیم اینجا ! بچه تهران هم فقط منم و یک خانوم دیگه.

فیلم رو میبرم جلو............

یک ماه و 23 روز گذشته. یکم جلوتر از وسطای پاییزیم.26 آبان. تقریبا با شرایط جدید خودم رو وفق دادم. یک ماه و 23 روز... کمی دلم برای خونه تنگ شده , با اینکه اینجا (شهر سنندج) خونه مادربزرگم هستم.بیچاره بچه های خوابگاه...با هم که صحبت می کنیم واقعا نمی تونم درک کنم شرایطشون رو! چرا باید مایه عذاب باشه دانشگاه اومدنشون...واقعا بحث بحث علاقه است؟! من که فکر نمی کنم.

عصر روز سه شنبه 26 آبان. یک ماه و 23 روز... از دیشب تا الان داره بارون میاد اینجا ؛ البته هنوز به شرایط اب و هوایی اینجا عادت نکردم. ولی فک و فامیل که می گن هوای سنندج مثل اینکه بهت ساخته!! تو هوای پاییزی چقدر این شعر شاملو با صدای فرهاد مزه می ده...

زرد ها بیهوده قرمز نشدند...

قرمزی رنگ نیانداخته بیهوده بر دیوار...

حتما فهمیدید که این مطلب در دو زمان نوشته شده , حال و هوام در هر مرحله فرق داشت!

***

قصد دارم در هر مطلبی که می زنم یک ای بوک هم براتون بگذارم و هدیه کنم به بیننده ها...اگه نویسنده خاصی رو دوست دارید حتما اطلاع بدید.

برای این مطلب کتاب " ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد " از پائولو کوئیلو رو انتخاب کردم.خودم مشغول خوندنش هستم. به شما هم پیشنهاد می کنم اگه به کتاب های رمان علاقه دارید حتما این کتاب رو بخونید.

* برای دانلود روی نام کتاب کلیک کنید.

Veronica Decide Morrer

چقدر از این سلام ها حالم بد می شه!

آخه تو روت می شه هر دو ماه دو ماه بیای یه مطلب سلام علیک بزنی و هی قول بدی که...آره همه چی درست می شه! آقا خود شما کلافه نشدی از دست مااا؟ نه راست خدایی... البته می دونم که 85 درصد از بیننده ها مخصوصا دوستان وبلاگیم رو از دست دادم و بیشتر برای همین ناراحتم نه این باگلر زپرتی! (با کی تو!)

با عرض پوزش و شرمندگی ( روم نمیشه سرمو بیارم بالا! )

مثل اینکه باز برگشتیم ( ولی ایندفعه قول نمی دم!) یه بار بهونه مشغله می اوردیم...یه بار بهونه کنکور! امید دیگه چته سرت به سنگ خورده؟! ( بلا به دور...!!)

نه اندفعه دیگه جدا مثل اینکه یه کم دریای دل ما آروم شده و اومدیم این کشتی عن قریب به گل نشسته رو از این منجلاب و باتلاق بکشیم بیرون.

گفتیم کنکور , خدا رو شکر ... خدا رو صد هزار مرتبه شکر که کابوس تموم شد. باورم نمی شه که این غول کله گنده رو ( که همه اش باد بود!) با هزار بدبختی رد کردیم.تقریبا راضی ام جایی که قبول شدم. امید مزرعتی هستم ترم صفر مهندسی!

دو سه روز مونده بود که جوابای نهایی رو بدن , یکی از آشناها که پارتیش ماشالله کلفته (!) زنگ زد که آره امید اگه گفتی کجا قبول شدی؟؟ منم گفتم چه می دونم , دونقوزآباد حتما! "امید دانشگاه سنندج قبول شدی روزانه...باید بری پیش اقوام!" تاحالا پیش اومده کوپ کنید؟ آیا؟! ولی الان که فکرش رو می کنم پام رو خاک کردستانه! (خاک نیس البته بتونه!) واقعا باورکردنی نبود واسم...(حالا به این بنده خدا ها چه دخلی داره که می گی؟!) خلاصه خواستیم بگیم تموم شد هرچی که بود.الان می فهمم که چرا انقدر دانشجو مقامش بالاست ولی بینهایت فلک زدست!

ای وبلاگ بیچاره! چند مدت بود گرد و خاکت رو نگرفته بودم؟! این سید هم که دیگه محلت نمی ذاره همه اش سرگرم ویرگول نقطه خودشه (اشتباه که نگفتم؟). همیشه خدا بده از این مشغله ها.سید هم به نظرم یه پست اختصاصی گذاشته کنار واسه بازگشایی دوباره.(ننوشتیم دیگه با این اوضاع باید بنویسی...)

متاسفانه دسترسی من به اینترنت از تهران کمتره ولی سعی می کنم زود به زود به کارهای وبلاگ برسم و حواش (هواش - راضی شدی سید جان...!) رو داشته باشم. خیلی برنامه داشتم برای وبلاگ ولی این برنامه ها به یه اینترنت خوب احتیاج داره که در آینده ای زود با دعای خیر دوستان حتما مهیا می شه.

خواستم در مورد دانشگاه یه کم بنویسم ولی فرصت کم بود , ایشالله در مطلب بعدی...

قصد فقط یک سلام علیک دوستانه با دوستان باگلر بود.

بزنین قدش!

توضيح ضروري: بدم مياد از وبلاگايي كه تكست و ترجمه يه آهنگ رو از جاي ديگه كپي پيست ميكنن؛ واسه همين اول خواستم يه تفسير بلندبالا در مورد آهنگايي كه ترجمه‌شونو ميذارم بنويسم؛ ولي به دلايلي ميذارم صحبتام تحت‌الشعاع قرار بگيرن، تا كانون توجه، تكست باشه و تعبير شما؛
پس علي‌الحساب متن و ترجمه آهنگ King Nothing رو بخونين تا بعدش بريم سر اصل مطلب؛
ترجيح دادم متن و ترجمه توي همديگه نباشن، چون اونجوري ذهنتون به هم ميريزه؛

King Nothing lyrics

Wish I may, wish I might
Have this I wish tonight
Are you satisfied?S
Dig for gold, dig for fame
You dig to make your name
Are you pacified?s

All the wants you waste
All the things you've chased

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name

Where's your crown, King Nothing?s
Where's your crown?s

Hot and cold, bought and sold
A heart as hard as gold
Are you satisfied?S
Wish I might, wish I may
You wish your life away
Are you pacified?S

All the wants you waste
All the things you've chased

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name

Where's your crown, King Nothing?s
Where's your crown?s

I wish I may, I wish I might
Have this wish I wish tonight
I want that star, I want it now
I want it all and I don't care how

Careful what you wish
Careful what you say
Careful what you wish, you may regret it
Careful what you wish, you just might get

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name

Where's your crown, King Nothing?s

Nothing

You're just nothing
Where's your crown, King Nothing?s
You're just nothing
Absolutely nothing

Off to never-never land